Deze pagina behandelt de implementatie van CIS Benchmarks en hun rol bij audits. Wat CIS Benchmarks zijn en hoe ze verschillen van CIS Controls, leest u in onze CIS Benchmarks-gids. De opbouw van aanbevelingen en de keuze tussen Level 1 en Level 2 staan in binnen een CIS Benchmark.
Een Benchmark implementeren zonder productie te verstoren
De meest voorkomende fout is een Benchmark, vooral Level 2, rechtstreeks in productie toepassen zonder deze eerst te testen. Sommige aanbevelingen schakelen functionaliteit uit waarvan een specifieke applicatie ongemerkt afhankelijk is, zoals een verouderd protocol dat oude bedrijfssoftware nog gebruikt of een recht dat een monitoringagent nodig heeft om correct te werken. Alle aanbevelingen tegelijk uitrollen en vervolgens in productie ontdekken dat iets niet meer werkt, is de manier waarop hardeningprojecten de reputatie krijgen storingen te veroorzaken. Dat leidt er vaak toe dat een team de hele aanpak opgeeft.
Bepaal, voordat u met een pilot begint, welke baseline van toepassing is op elk systeem. Een Benchmark is opgesteld voor een specifieke productversie en functie, waardoor één organisatie vaak meerdere baselines nodig heeft. Leg voor elke baseline het volgende vast:
- de systemen binnen de scope, met vermelding van het exacte product en de exacte versie van elk systeem
- de rol van elk systeem, die bepalend is voor het profiel (server of werkstation, domeincontroller of lidserver)
- de gekozen Benchmark-versie en het gekozen Level, aangepast aan uw eigen goedgekeurde baseline
- een aangewezen eigenaar die uitzonderingen en wijzigingen goedkeurt
Een gefaseerde uitrol voorkomt dit. Pilot de Benchmark eerst op een representatieve subset van systemen, bij voorkeur met minstens één systeem waarop elke kritieke applicatie draait, en controleer of alles blijft functioneren voordat u verder uitbreidt. Wanneer een aanbeveling echt botst met een bedrijfsvereiste, documenteer dan de uitzondering, de reden, eventuele compenserende maatregelen, een verantwoordelijke en een herzieningsdatum, in plaats van de aanbeveling stilzwijgend over te slaan. Een uitzonderingenregister dat een auditor kan beoordelen is een sterkere positie dan een Benchmark die ongelijkmatig is toegepast zonder vastlegging van de redenen.
Twee benaderingen werken beter op schaal dan iedere machine handmatig hardenen. De eerste is een Golden Image: harden één master-image volgens de Benchmark, valideer deze grondig en kloon hem vervolgens voor ieder nieuw systeem in plaats van dezelfde instellingen één voor één opnieuw toe te passen. CIS verkoopt hiervoor vooraf gebouwde Hardened Images via de belangrijkste cloudmarketplaces, hoewel veel organisaties hun eigen master-image bouwen en onderhouden, afgestemd op hun applicatiestack. Een Golden Image is geen eenmalige klus: de image moet regelmatig worden gepatcht, van versiebeheer worden voorzien, opnieuw worden getoetst aan de actuele Benchmark en worden uitgefaseerd zodra hij verouderd is, anders worden nieuwe systemen gekloond vanaf een verouderde baseline. De tweede is Infrastructure as Code. De tools zijn niet onderling uitwisselbaar. Terraform richt vooral infrastructuur in en kan de configuratie instellen die de providers ondersteunen, zoals instellingen van cloudresources. Configuratiebeheertools zoals Ansible en endpointbeheer zoals Intune of Groepsbeleid (GPO) zijn beter geschikt voor instellingen van het besturingssysteem. Samen zorgen ze ervoor dat iedere server, container of cloudresource al compliant wordt aangemaakt, in plaats van pas compliant te worden nadat iemand eraan denkt een aparte hardeningstap uit te voeren.
Geen van beide benaderingen maakt doorlopende controles overbodig. Een systeem dat is opgebouwd op basis van een Golden Image of dat via IaC is geïmplementeerd, wijkt in de loop van de tijd af van die baseline doordat er patches worden toegepast, software wordt geïnstalleerd en er onder tijdsdruk goedbedoelde wijzigingen worden doorgevoerd. Voer periodieke beoordelingen uit met CIS-CAT of een gelijkwaardige tool, en niet slechts één keer vóór een audit, zodat afwijkingen worden opgemerkt terwijl het nog om een kleine afwijking gaat. CIS-CAT ondersteunt niet alle Benchmarks, dus voor sommige platforms, met name clouddiensten, zijn de eigen beveiligingsbeoordelingstools van de aanbieder of handmatige controles nodig. Een CIS-CAT-score heeft bovendien alleen betrekking op de aanbevelingen die zijn beoordeeld: deze vervangt niet de beoordeling van Manual-aanbevelingen, het uitzonderingsregister of een ISO 27001- of PCI DSS-audit.
Een Benchmark die één keer is toegepast en nooit opnieuw wordt gescand, is een momentopname van goede bedoelingen op de dag dat het systeem werd gebouwd, geen control waar u een jaar later nog op kunt wijzen.
Waar CIS Benchmarks passen binnen een audit
De meeste compliance-kaders vereisen een veilige configuratiebaseline zonder CIS specifiek te noemen; daarom zijn CIS Benchmarks uitgegroeid tot een van de meest gebruikte bronnen van bewijs voor die vereiste. ISO 27001, Annex A, controle 8.9, Configuration Management, vereist dat configuraties, met inbegrip van beveiligingsconfiguraties, worden vastgesteld, gedocumenteerd, geïmplementeerd, bewaakt en geëvalueerd. Een CIS Benchmark, in combinatie met een beoordelingsrapport, levert sterk technisch bewijs voor die controlemaatregel, maar bewijst niet het bijbehorende beheerproces: wie keurt de baseline goed, hoe worden wijzigingen beheerd en hoe vaak wordt deze herzien? De configuratiestandaard die een auditor beoordeelt, moet bovendien uw eigen gedocumenteerde standaard zijn, en geen ongewijzigde kopie van de CIS-PDF die als beleid is gearchiveerd.
Requirement 2.2.1 van PCI DSS v4.0.1 vereist voor alle systeemcomponenten configuratiestandaarden die in overeenstemming zijn met in de sector algemeen aanvaarde beveiligingsnormen of aanbevelingen van leveranciers. In de toelichting bij de standaard wordt CIS als een van die bronnen genoemd, met hetzelfde voorbehoud: de standaard moet worden afgestemd op uw eigen omgeving en mag niet louter als referentie worden gebruikt. Stel per cardholder data environment (CDE) vast welke systeemcomponenten binnen de scope vallen voordat u Benchmarks aan deze eis koppelt. In NIST CSF 2.0 wordt in subcategorie PR.PS-01 verwacht dat er werkwijzen voor configuratiebeheer worden vastgesteld en toegepast. Artikel 21 van NIS2 schrijft maatregelen voor zoals beveiliging bij de aanschaf, ontwikkeling en het onderhoud van netwerk- en informatiesystemen; het toewijzen van CIS Benchmarks hieraan is een keuze bij de implementatie, niet iets wat NIS2 vereist.
Een CIS Benchmark alleen voldoet aan geen van deze frameworks. Het beantwoordt de specifieke vraag "hoe harden we onze systemen?" binnen een veel grotere set vereisten voor onder meer toegangsbeheer, incidentrespons, leveranciersbeheer en de rest.
Onze ISO 27001-gids en NIST CSF- en NIS2-mappinggids behandelen waar veilige configuratie past binnen die bredere frameworks.
Veelgemaakte fouten die u moet vermijden
- Hardening behandelen als een project met een einddatum: een Benchmark die eenmaal wordt toegepast en nooit opnieuw wordt gescand, verandert binnen maanden in ongedocumenteerde drift.
- Level 2 standaard overal toepassen: de operationele kosten zijn zelden de moeite waard op systemen die het niet nodig hebben, en mislukte uitrol kan de bereidheid voor systemen die het wel nodig hebben aantasten.
- Het uitzonderingenproces overslaan: aanbevelingen die in strijd zijn met een bedrijfsbehoefte stilzwijgend negeren laat geen auditspoor achter en biedt de volgende engineer geen context.
- Aannemen dat de Benchmark van één versie ook op de volgende versie van toepassing blijft: CIS publiceert afzonderlijke Benchmarks voor specifieke platformversies en een gids voor een oudere release kan instellingen missen die later zijn geïntroduceerd.
- Benchmarks en Controls door elkaar halen tijdens een audit: ze beantwoorden verschillende vragen en het verwarren ervan kan het verzamelen van bewijs volledig de verkeerde kant op sturen.
Dit vervangt geen gedocumenteerde hardeningstandaard of bredere secure-by-designaanpak. Het is de specifieke, uitvoerbare laag daaronder en meestal een kloof die u relatief snel kunt dichten zodra u weet dat deze bestaat.