Gids Naleving Cybersecurity

Cyber Resilience Act (CRA): verplichtingen voor fabrikanten, importeurs en distributeurs

De EU-Cyber Resilience Act (Verordening (EU) 2024/2847) stelt cyberbeveiligingseisen vast voor hardware- en softwareproducten met digitale elementen die in de EU worden verkocht. De meldingsplicht voor actief misbruikte kwetsbaarheden en ernstige incidenten is sinds 11 september 2026 van kracht, en de meeste andere verplichtingen gelden vanaf 11 december 2027. Deze gids behandelt wie onder het toepassingsgebied valt, hoe producten worden ingedeeld, wat fabrikanten, importeurs en distributeurs moeten doen, en welke bewijsstukken moeten worden voorbereid.

12 juni 2026
Bijgewerkt 18 november 2026
18 minuten lezen
Belangrijkste punten
  • De Cyber Resilience Act (Verordening (EU) 2024/2847) is van toepassing op hardware- en softwareproducten met digitale elementen die op de EU-markt worden aangeboden, alsmede op de gegevensverwerking op afstand die nodig is voor het uitvoeren van hun functies
  • De fabrikanten dragen het grootste deel van de verplichtingen. Importeurs en distributeurs hebben hun eigen controle-, medewerkings- en corrigerende verplichtingen, en worden als fabrikant aangemerkt indien zij een product onder een andere merknaam op de markt brengen of het product ingrijpend wijzigen
  • Producten worden ingedeeld in de categorieën "standaard", "belangrijk" (klasse I of klasse II, bijlage III) of "kritiek" (bijlage IV). De categorie bepaalt de conformiteitsbeoordelingsprocedure overeenkomstig artikel 32
  • Sinds 11 september 2026 moeten fabrikanten actief misbruikte kwetsbaarheden en ernstige incidenten melden via het centrale meldingsplatform, met inachtneming van twee afzonderlijke termijnen
  • De ondersteuningsperiode moet ten minste vijf jaar bedragen, tenzij wordt verwacht dat het product korter in gebruik zal zijn (artikel 13, lid 8)
  • De meeste andere verplichtingen zijn van toepassing vanaf 11 december 2027

Wat de Cyber Resilience Act omvat

De Cyber Resilience Act (CRA) stelt cyberbeveiligingseisen vast voor producten met digitale elementen die in de EU worden verkocht. De verordening is op 10 december 2024 in werking getreden. Voorheen kende de EU-productwetgeving geen algemene regel die voorschreef dat verbonden producten veilig moesten worden ontworpen of na verkoop moesten worden gepatcht. Vanaf 11 december 2027 kan een fabrikant die een dergelijk product op de EU-markt brengt zonder aan de essentiële eisen te voldoen, of zonder de kwetsbaarheden ervan gedurende de ondersteuningsperiode aan te pakken, worden geconfronteerd met boetes, terugtrekkingsbevelen en terugroepacties.

Een product met digitale elementen is elk software- of hardwareproduct, met inbegrip van de bijbehorende oplossingen voor gegevensverwerking op afstand, waarvan het beoogde of redelijkerwijs te voorzien gebruik een directe of indirecte gegevensverbinding met een apparaat of netwerk omvat. Dit omvat slimme apparaten voor thuisgebruik, routers, industriële besturingen, besturingssystemen, desktop- en mobiele apps, wachtwoordbeheerders en ontwikkeltools wanneer deze in het kader van een commerciële activiteit worden geleverd. Producten die reeds onder sectorale regelgeving vallen, zoals medische hulpmiddelen, motorvoertuigen, burgerluchtvaart- en scheepsuitrusting, zijn geheel of gedeeltelijk uitgesloten (artikel 2).

Software as a Service (SaaS) is een veelvoorkomende bron van verwarring. De CRA reguleert SaaS als zodanig niet. Een clouddienst die volledig op de infrastructuur van de aanbieder draait en geen onderdeel uitmaakt van een product, valt buiten het toepassingsgebied van de CRA en kan in plaats daarvan onder NIS2 vallen. De verordening heeft wel betrekking op oplossingen voor gegevensverwerking op afstand: verwerking op afstand die door de fabrikant wordt ontworpen of beheerd en zonder welke het product een van zijn functies niet zou kunnen vervullen (artikelen 3, lid 2, en 6). De cloud-backend van een slimme camera of de licentie- en synchronisatiedienst van een geïnstalleerde applicatie kan onder het toepassingsgebied vallen als onderdeel van dat product.

Voor organisaties in Nederland

De CRA is een EU-verordening en is rechtstreeks van toepassing in Nederland, zonder dat er voor de verplichtingen zelf een Nederlandse uitvoeringswet nodig is. Nationale regels wijzen de markttoezichtautoriteit aan en leggen procedures vast. De CRA is van toepassing op elk product dat u in de EU op de markt brengt, ongeacht waar de fabrikant is gevestigd.

Fabrikanten, importeurs en distributeurs

Fabrikanten ontwikkelen of vervaardigen een product met digitale elementen, of laten dit ontwerpen of vervaardigen, en brengen het onder hun eigen naam of handelsmerk op de markt. Zij voldoen aan de essentiële eisen, zorgen voor het beheer van kwetsbaarheden, voeren de conformiteitsbeoordeling uit, stellen de technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring op, brengen de CE-markering aan en doen meldingen overeenkomstig artikel 14.

Importeurs brengen producten van een buiten de EU gevestigde fabrikant op de EU-markt (artikel 19). Alvorens een product op de markt te brengen, controleert een importeur of:

  • de fabrikant de juiste conformiteitsbeoordeling heeft uitgevoerd en de technische documentatie heeft opgesteld;
  • het product is voorzien van de CE-markering en vergezeld gaat van de EU-conformiteitsverklaring (of een vereenvoudigde versie daarvan) en de vereiste gebruikersinformatie;
  • de fabrikant één aanspreekpunt voor kwetsbaarheden heeft aangewezen en over procedures voor het omgaan met kwetsbaarheden beschikt.

Indien een importeur redenen heeft om aan te nemen dat een product niet conform is, mag hij het niet op de markt brengen totdat het wel conform is. Indien het product een aanzienlijk cyberbeveiligingsrisico vormt, stelt de importeur de fabrikant en de markttoezichtautoriteiten hiervan in kennis. Na het in de handel brengen van het product houden importeurs een kopie van de verklaring en de technische documentatie ter beschikking, brengen zij de fabrikant op de hoogte van kwetsbaarheden waarvan zij kennis nemen, nemen zij indien nodig corrigerende maatregelen en werken zij samen met de autoriteiten.

Distributeurs stellen producten op de markt beschikbaar zonder zelf fabrikant of importeur te zijn (artikel 20). Zij handelen met de nodige zorgvuldigheid: zij controleren de CE-markering, de bijbehorende informatie en of de fabrikant en de importeur aan hun identificatieverplichtingen hebben voldaan. Zij mogen geen product leveren dat zij als niet-conform beschouwen. Wanneer zij kennis nemen van non-conformiteit of een kwetsbaarheid, stellen zij de fabrikant hiervan op de hoogte, nemen zij corrigerende maatregelen die binnen hun bevoegdheid liggen en werken zij samen met de markttoezichtautoriteiten.

Wanneer een importeur of distributeur de fabrikant wordt

Een importeur of distributeur die een product onder zijn eigen naam of handelsmerk in de handel brengt, of een wezenlijke wijziging aanbrengt aan een product dat reeds in de handel is, wordt beschouwd als de fabrikant (artikel 21). Elke andere persoon die een product ingrijpend wijzigt, wordt de fabrikant voor het gewijzigde onderdeel (artikel 22). Dit geldt ook voor white-label-hardware en OEM-softwareovereenkomsten.

Productcategorieën en conformiteitsbeoordeling

De essentiële eisen zijn voor elk product gelijk. Wat per categorie verschilt, is de wijze waarop de conformiteit moet worden aangetoond (artikel 32). Belangrijke producten zijn opgenomen in bijlage III, onderverdeeld in klasse I en klasse II. Kritieke producten zijn opgenomen in bijlage IV. Bijlage I is geen lijst van producten: deze bevat de essentiële eisen zelf.

CategorieWaar deze is opgenomenVoorbeelden uit de bijlagenConformiteitsbeoordelingsprocedure
StandaardNiet opgenomen in bijlage III of IVDe meeste producten, bijvoorbeeld veel bedrijfsapplicaties en consumentenapparaten zonder een vermelde kernfunctieInterne productiecontrole (module A) is toegestaan. De fabrikant mag ook gebruikmaken van een route via een derde partij
Belangrijk, klasse IBijlage III, klasse IIdentiteitsbeheersystemen, zelfstandige browsers, wachtwoordbeheerders, antimalwaresoftware, VPN-producten, SIEM, besturingssystemen, routers en modems, beveiligingsproducten voor slimme huizenInterne productiecontrole is alleen toegestaan indien geharmoniseerde normen, gemeenschappelijke specificaties of een Europees certificeringssysteem voor cyberbeveiliging volledig worden toegepast. Anders geldt een EU-typeonderzoek (modules B en C) of volledige kwaliteitsborging (module H)
Belangrijk, klasse IIBijlage III, klasse IIHypervisors en container-runtime-systemen, firewalls, systemen voor inbraakdetectie en -preventie, manipulatiebestendige microprocessoren en microcontrollersEU-typeonderzoek (modules B en C), volledige kwaliteitsborging (module H) of een Europees certificeringssysteem voor cyberbeveiliging met een borgingsniveau van ten minste "substantieel"
KritiekBijlage IVHardwareapparaten met beveiligingskasten, gateways voor slimme meters, smartcards en beveiligingselementenEuropese cyberbeveiligingscertificering indien de Commissie dit via een gedelegeerde handeling voorschrijft. Tot die tijd zijn de procedures van klasse II van toepassing

De classificatie hangt af van de kernfunctionaliteit van het product, niet van de handelsnaam of de sector waarin u het verkoopt. Een product dat louter een in de lijst opgenomen component integreert, zoals een slimme koelkast met een ingebouwde browser, is niet louter om die reden een belangrijk product. Een product waarvan de kernfunctie tot de vermelde functies behoort, zoals een zelfstandig werkende wachtwoordbeheerder, is dat wel. In de uitvoeringsverordening van de Commissie betreffende de technische beschrijvingen van de categorieën in bijlage III en IV wordt vastgelegd waar elke categorie begint en eindigt; het is raadzaam deze te lezen voordat u een klasse vaststelt.

De essentiële cyberbeveiligingseisen

Bijlage I bestaat uit twee delen. Deel I heeft betrekking op de eigenschappen van het product. Deel II heeft betrekking op de maatregelen ter aanpak van kwetsbaarheden die de fabrikant moet uitvoeren zolang het product wordt ondersteund.

Deel I: producteigenschappen

  • Producten worden ontworpen, ontwikkeld en geproduceerd om een niveau van cyberbeveiliging te waarborgen dat in verhouding staat tot de risico's, op basis van een gedocumenteerde cyberbeveiligingsrisicobeoordeling (artikel 13, lid 2).
  • Zij worden op de markt gebracht zonder bekende kwetsbaarheden die kunnen worden misbruikt.
  • Zij worden geleverd met een standaard veilige configuratie, met de mogelijkheid om terug te keren naar de oorspronkelijke toestand.
  • Kwetsbaarheden kunnen worden verholpen door middel van beveiligingsupdates, waaronder, indien van toepassing, automatische updates, met een opt-out-mogelijkheid.
  • Zij waarborgen de vertrouwelijkheid, integriteit en beschikbaarheid van gegevens, verwerken uitsluitend de gegevens die nodig zijn voor het beoogde doel, beperken het aanvalsoppervlak en verminderen de gevolgen van incidenten.
  • Zij registreren en monitoren relevante interne activiteiten en stellen gebruikers in staat hun gegevens en instellingen op veilige wijze te verwijderen.

Deel II: omgang met kwetsbaarheden

  • Identificeer en documenteer kwetsbaarheden en componenten, inclusief een SBOM.
  • Pak kwetsbaarheden onverwijld aan en verhelp deze, en verstrek beveiligingsupdates, voor zover technisch haalbaar, los van functionaliteitsupdates.
  • Test en evalueer de beveiliging van het product regelmatig.
  • Publiceer informatie over verholpen kwetsbaarheden zodra er een update beschikbaar is, met beperkte uitzonderingen.
  • Zorg voor een gecoördineerd beleid inzake het melden van kwetsbaarheden en een contactadres voor het melden daarvan, en handhaaf dit beleid.
  • Verspreid beveiligingsupdates veilig en onverwijld, kosteloos tenzij anders overeengekomen voor een op maat gemaakt product.

Software-stuklijst (SBOM)

Bijlage I, deel II, verplicht fabrikanten tot het opstellen van een SBOM "in een algemeen gebruikt en machinaal leesbaar formaat dat ten minste de afhankelijkheden op het hoogste niveau van het product omvat". De verordening noemt geen specifiek formaat. SPDX en CycloneDX worden op grote schaal gebruikt en voldoen aan de beschrijving, maar de verordening schrijft geen van beide voor.

De SBOM maakt deel uit van de technische documentatie. U bent niet verplicht deze te publiceren, maar markttoezichtautoriteiten kunnen erom vragen. De SBOM bevat een overzicht van componenten en versies. Het is geen kwetsbaarheidsrapport: de kwetsbaarheidsstatus vloeit voort uit uw monitoringproces, dat de SBOM als inventaris gebruikt.

Veel fabrikanten zullen behoefte hebben aan tools voor softwaresamenstellingsanalyse en een releaseproces dat de SBOM voor elke build opnieuw genereert. Indien u nog niet kunt aangeven welke opensourcebibliotheken in elke productversie zijn opgenomen, is het opstellen van die inventaris een verstandige eerste stap.

Ondersteuningsperiode

Fabrikanten moeten voor elk product een ondersteuningsperiode vaststellen. Overeenkomstig artikel 13, lid 8, weerspiegelt deze de verwachte gebruiksduur van het product en bedraagt deze ten minste vijf jaar, tenzij het product naar verwachting minder dan vijf jaar in gebruik zal zijn; in dat geval komt de ondersteuningsperiode overeen met die kortere periode. Die kortere periode moet volgen uit het verwachte gebruik van het product, niet uit de levenscyclus die de fabrikant commercieel het liefst hanteert. De fabrikant houdt bij het vaststellen hiervan rekening met de verwachtingen van de gebruiker, de aard van het product en de relevante EU-wetgeving.

Gedurende de ondersteuningsperiode behandelt de fabrikant kwetsbaarheden overeenkomstig bijlage I, deel II. Elke beveiligingsupdate moet ten minste tien jaar na de uitgifte beschikbaar blijven, of voor de rest van de ondersteuningsperiode indien deze langer is (artikel 13, lid 9). De einddatum van de ondersteuningsperiode, ten minste de maand en het jaar, moet duidelijk worden vermeld op het moment van aankoop en, waar mogelijk, op het product of de interface ervan (artikel 13, lid 19).

Meldingsverplichtingen sinds september 2026

Artikel 14 is van toepassing sinds 11 september 2026. Het geldt voor elk product met digitale elementen op de EU-markt, met inbegrip van producten die vóór december 2027 op de markt zijn gebracht. Het bevat twee afzonderlijke verplichtingen, elk met eigen termijnen.

FaseActief misbruikte kwetsbaarheidErnstig incident dat de beveiliging van het product aantast
Vroegtijdige waarschuwingZonder onnodige vertraging en binnen 24 uur na kennisnemingZonder onnodige vertraging en binnen 24 uur na constatering
KennisgevingZonder onnodige vertraging en binnen 72 uur, met algemene informatie over het product, de kwetsbaarheid en corrigerende of risicobeperkende maatregelenZonder onnodige vertraging en binnen 72 uur, met informatie over de aard van het incident, een eerste beoordeling en de genomen maatregelen
EindrapportUiterlijk 14 dagen nadat een corrigerende of risicobeperkende maatregel beschikbaar isBinnen één maand na de incidentmelding binnen 72 uur

De termijn begint wanneer de fabrikant kennis krijgt van de feiten die iets tot een actief misbruikte kwetsbaarheid of een ernstig incident maken. Wacht niet op de toekenning van een CVE of op de afronding van het technisch onderzoek. Krijgt uw supportteam op maandag bewijs dat klanten worden aangevallen via een fout in de firmware, dan moet de vroegtijdige waarschuwing op dinsdag binnen zijn, ook als het CVE pas weken later verschijnt.

Beide worden ingediend via het door ENISA beheerde centrale meldingsplatform (artikel 16). Er wordt tegelijkertijd een melding verzonden naar het CSIRT dat is aangewezen als coördinator in de lidstaat waar uw hoofdvestiging is gevestigd, en naar ENISA. ENISA heeft het platform op 11 september 2026 in gebruik genomen. U dient slechts één melding in en het coördinerende CSIRT deelt de melding met andere lidstaten waar het product wordt verkocht. De fabrikant moet tevens de getroffen gebruikers informeren over de kwetsbaarheid of het incident en over eventuele risicobeperkende maatregelen die zij kunnen nemen, indien nodig in een gestructureerd, machinaal leesbaar formaat.

Een ernstig incident in het kader van de CRA is niet hetzelfde als een inbreuk op persoonsgegevens. Een CRA-incident betreft de beveiliging van het product. Hierbij kunnen al dan niet persoonsgegevens betrokken zijn. Indien dit wel het geval is, beoordeelt u de meldingsplicht op grond van de AVG afzonderlijk en meldt u het datalek zo nodig aan de Autoriteit Persoonsgegevens. Eén gebeurtenis kan beide verplichtingen in gang zetten, met verschillende ontvangers en termijnen.

24 uur
vroegtijdige waarschuwing voor een actief misbruikte kwetsbaarheid of een ernstig incident
5 jaar
minimale ondersteuningsperiode, tenzij het product naar verwachting korter in gebruik zal zijn
€ 15 miljoen
of 2,5% van de wereldwijde omzet; maximale boete voor het niet naleven van de essentiële eisen

Opensourcesoftware

Vrije en opensourcesoftware die niet in het kader van een commerciële activiteit beschikbaar wordt gesteld, valt buiten de CRA. Of een activiteit commercieel is, moet per geval worden beoordeeld. Het in rekening brengen van de software, of het genereren van inkomsten via een gerelateerde dienst of platform, duidt op een commerciële activiteit. Het bijdragen van code aan een project waarover u geen zeggenschap heeft, maakt u op zichzelf nog niet tot fabrikant, en een vrijwillige beheerder die software buiten een commerciële activiteit publiceert, is evenmin fabrikant.

De verordening creëert een afzonderlijke rol voor beheerders van opensourcesoftware: rechtspersonen, zoals bepaalde stichtingen, die systematisch en duurzaam ondersteuning bieden voor de ontwikkeling van vrije en opensourcesoftware die bestemd is voor commerciële activiteiten. Beheerders moeten beschikken over een gedocumenteerd cyberbeveiligingsbeleid, samenwerken met markttoezichtautoriteiten en actief misbruikte kwetsbaarheden en ernstige incidenten melden voor zover zij bij de ontwikkeling betrokken zijn (artikelen 3, lid 14, en 24). Hun verplichtingen zijn lichter dan die van fabrikanten, en zij zijn niet onderworpen aan administratieve boetes (artikel 64, lid 10).

Indien u een fabrikant bent die opensourcecomponenten in uw eigen product levert, blijft u verantwoordelijk voor die componenten. Bijlage I is van toepassing op het gehele product, en u meldt kwetsbaarheden die u in een component aantreft aan degene die deze onderhoudt.

Het tijdschema voor de implementatie

10 december 2024
Inwerkingtreding
Verordening (EU) 2024/2847 treedt in werking. De meeste bepalingen zijn pas later van toepassing.
11 juni 2026
Aanmelding van conformiteitsbeoordelingsinstanties
Hoofdstuk IV is van toepassing. Lidstaten kunnen conformiteitsbeoordelingsinstanties aanmelden, zodat beoordelingen door derden beschikbaar zijn voordat de belangrijkste verplichtingen van kracht worden.
11 september 2026
De meldingsverplichtingen treden in werking
Artikel 14 is van toepassing: melding van actief misbruikte kwetsbaarheden en ernstige incidenten via het centrale meldingsplatform.
11 december 2027
Algemene toepassing
De essentiële eisen, de conformiteitsbeoordeling, de CE-markering, de technische documentatie, de SBOM en de verplichtingen inzake de ondersteuningsperiode zijn van toepassing op producten die vanaf deze datum in de handel worden gebracht.

Producten die reeds op de markt zijn

Artikel 69 bevat de overgangsregels. Een product dat vóór 11 december 2027 op de EU-markt is gebracht, valt alleen onder de CRA indien het vanaf die datum een wezenlijke wijziging ondergaat. De meldingsverplichtingen in artikel 14 vormen hierop een uitzondering: deze zijn van toepassing op alle producten met digitale elementen die in de handel worden gebracht, met inbegrip van producten die vóór 11 december 2027 in de handel zijn gebracht. Dit is geen algemene vrijstelling: het verder verkopen van een versie die al in de handel is en het in de handel brengen van nieuwe versies moeten worden beoordeeld aan de hand van de overgangsregels en het juridische begrip in de handel brengen. Ga er niet van uit dat elk product dat vóór december 2027 is ontwikkeld, is vrijgesteld. EU-typeonderzoekscertificaten en goedkeuringsbesluiten die reeds zijn afgegeven voor de cyberbeveiligingseisen van andere EU-harmonisatiewetgeving, blijven geldig tot 11 juni 2028, tenzij zij eerder vervallen.

Wat als een wezenlijke wijziging wordt beschouwd, wordt uiteengezet in de richtsnoeren van de Commissie van juli 2026. Een beveiligingsupdate die het beoogde doel niet verandert, valt hier doorgaans niet onder. Een software-update die functies toevoegt of het risicoprofiel wijzigt, kan dat wel zijn.

CRA, NIS2 en AVG vergeleken

CRANIS2AVG
Wat wordt geregeldProducten met digitale elementenDe beveiliging van het eigen netwerk, de informatiesystemen en de diensten van een entiteitVerwerking van persoonsgegevens
Op wie is de verordening van toepassingFabrikanten, importeurs, distributeurs en beheerders van opensourcesoftwareEssentiële en belangrijke entiteiten in de genoemde sectorenVerwerkingsverantwoordelijken en verwerkers
Wat leidt tot een meldplichtEen actief misbruikte kwetsbaarheid of een ernstig incident dat gevolgen heeft voor het productEen aanzienlijk incident dat gevolgen heeft voor de diensten van de entiteitEen inbreuk op persoonsgegevens die waarschijnlijk een risico voor personen met zich meebrengt
Melden aanHet coördinerende CSIRT en ENISA, via het centrale meldingsplatformNationaal CSIRT of bevoegde autoriteitDe gegevensbeschermingsautoriteit, en betrokkenen indien het risico groot is
Termijnen24 uur, 72 uur, vervolgens 14 dagen na een oplossing of één maand24 uur, 72 uur, vervolgens één maand72 uur aan de toezichthouder als er een risico is; betrokkenen zonder onnodige vertraging bij een hoog risico (artikel 34)

Een softwarebedrijf kan onder alle drie vallen: de CRA voor de producten die het verkoopt, NIS2 voor zijn eigen activiteiten indien het tot een betrokken sector behoort, en de AVG wanneer het persoonsgegevens verwerkt. In Nederland houdt de Autoriteit Persoonsgegevens toezicht op de AVG, en wordt NIS2 geïmplementeerd via de Cyberbeveiligingswet.

Bewijsstukken die u paraat moet hebben

Markttoezichtautoriteiten vragen om documenten, niet om intenties. Deze matrix laat zien welke stukken een fabrikant naar onze verwachting moet kunnen overleggen.

GebiedVereisteBewijsstukken
Toepassingsgebied en classificatieArtikelen 2, 6 en 7, bijlagen III en IVProductinventaris met functie, kernfunctionaliteit, categorie en de onderliggende motivering
Beoordeling van cyberbeveiligingsrisico'sArtikel 13, leden 2 en 3Gedocumenteerde risicobeoordeling per product, bijgewerkt gedurende de ondersteuningsperiode
Beveiliging door ontwerpBijlage I, deel IBeleid inzake veilige ontwikkeling, documentatie van standaardconfiguraties, testresultaten
Behandeling van kwetsbaarhedenBijlage I, deel IIBeleid inzake gecoördineerde openbaarmaking van kwetsbaarheden, contactpunt, registraties van triage en herstelmaatregelen
SBOMBijlage I, deel II, punt 1Machinaal leesbare SBOM per release, die ten minste de afhankelijkheden op het hoogste niveau omvat
OndersteuningsperiodeArtikel 13, leden 8, 9 en 19Besluit inzake de ondersteuningsperiode en motivering; einddatum wordt bij aankoop weergegeven; gegevens over de beschikbaarheid van updates
ConformiteitsbeoordelingArtikel 32, bijlage VIITechnische documentatie, EU-conformiteitsverklaring, certificaat van een aangemelde instantie indien nodig, CE-markering
Melding van incidentenArtikel 14Registratie op het centrale meldingsplatform, aangewezen melders, escalatieprocedure, registratie van elke melding en kennisgeving aan de gebruiker

Wat u nu moet doen

De meldingsplicht is reeds van kracht en de belangrijkste verplichtingen gaan in op 11 december 2027. Het opzetten van technische documentatie, SBOM-tools en beoordelingen door derden vergt tijd, dus plan de werkzaamheden nu alvast.

Stap 1: Stel de productinventaris op

Maak een lijst van elk product dat u in de EU ontwikkelt, importeert of distribueert, uw rol bij elk product en eventuele externe gegevensverwerking waarvan het afhankelijk is. Toets elk product aan de hand van de definitie van een product met digitale elementen en de uitzonderingen in artikel 2.

Stap 2: Classificeer op basis van de kernfunctionaliteit

Vergelijk de kernfunctionaliteit van elk product met de bijlagen III en IV en de technische beschrijvingen van de Commissie. Indien een product tot klasse II behoort of als kritiek wordt aangemerkt, neem dan tijdig contact op met een aangemelde instantie, aangezien de capaciteit mogelijk beperkt is.

Stap 3: Richt het meldproces in

Registreer u op het centrale meldingsplatform, geef aan wie meldingen mag indienen en spreek af hoe een signaal over actief misbruik binnen enkele uren bij hen terechtkomt. Test de procedure aan de hand van zowel de tijdlijnen voor kwetsbaarheden als voor incidenten.

Stap 4: Genereer SBOM's en voer kwetsbaarheidsbeheer uit

Stel voor elke release een SBOM op, koppel deze aan kwetsbaarheidsmonitoring en publiceer een gecoördineerd beleid voor het melden van kwetsbaarheden, inclusief een contactadres.

Stap 5: Stel ondersteuningsperioden vast en plan de documentatie

Bepaal de ondersteuningsperiode voor elk product en vermeld de einddatum op het verkooppunt. Begin met het opstellen van de technische documentatie en de risicobeoordeling voor producten die u na 11 december 2027 op de markt brengt.

Ons cyberbeveiligingsteam ondersteunt fabrikanten, importeurs en distributeurs bij CRA-gereedheidsbeoordelingen, de implementatie van SBOM's en het opzetten van een aanpak voor kwetsbaarheden. Onze compliance-afdeling helpt bij het opstellen van technische documentatie en de voorbereiding van conformiteitsbeoordelingen.


De boetestructuur

Markttoezichtautoriteiten in elke lidstaat handhaven de CRA. Artikel 64 stelt de maximale administratieve boetes vast:

  • Essentiële eisen en de verplichtingen in de artikelen 13 en 14: tot 15 miljoen euro of 2,5% van de totale wereldwijde jaaromzet, afhankelijk van welk bedrag het hoogst is.
  • Overige verplichtingen, waaronder die van importeurs en distributeurs, conformiteitsbeoordeling en CE-markering: tot 10 miljoen euro of 2% van de totale wereldwijde jaaromzet, afhankelijk van welk bedrag het hoogst is.
  • Onjuiste, onvolledige of misleidende informatie verstrekt aan aangemelde instanties of markttoezichtautoriteiten: tot 5 miljoen euro of 1% van de totale wereldwijde jaaromzet, afhankelijk van welk bedrag het hoogst is.

Micro- en kleine ondernemingen kunnen geen boete krijgen voor het niet naleven van de termijn van 24 uur voor vroegtijdige waarschuwing, en beheerders van opensourcesoftware kunnen geen boete krijgen (artikel 64, lid 10). Autoriteiten kunnen tevens corrigerende maatregelen opleggen, producten uit de handel nemen of terugroepen en deze in de hele EU aan beperkingen onderwerpen.

Veelgestelde vragen

Wat is een product met digitale elementen in het kader van de Cyber Resilience Act?

Dit is elk software- of hardwareproduct, met inbegrip van de bijbehorende oplossingen voor gegevensverwerking op afstand, waarvan het beoogde of redelijkerwijs te voorzien gebruik een directe of indirecte gegevensverbinding met een apparaat of netwerk omvat. Zelfstandige SaaS valt buiten de werkingssfeer van de CRA, maar cloudverwerking die een product nodig heeft om een van zijn functies uit te voeren, valt wel onder de verordening als onderdeel van dat product.

Is de Cyber Resilience Act van toepassing op opensourcesoftware?

Vrije en opensourcesoftware die buiten een commerciële activiteit om beschikbaar wordt gesteld, valt niet onder het toepassingsgebied. Of een activiteit commercieel is, moet per geval worden beoordeeld; het genereren van inkomsten uit de software of een daarmee verband houdende dienst wijst in die richting. Beheerders van opensourcesoftware hebben hun eigen, minder strenge verplichtingen op grond van artikel 24 en zijn niet onderworpen aan boetes. Een fabrikant die opensourcecomponenten in zijn product levert, blijft daarvoor verantwoordelijk.

Vanaf wanneer gelden de meldingsverplichtingen van de CRA?

Vanaf 11 september 2026. Voor actief misbruikte kwetsbaarheden geldt een vroegtijdige waarschuwing binnen 24 uur, een melding binnen 72 uur en een eindrapport uiterlijk 14 dagen nadat een corrigerende maatregel beschikbaar is. Bij ernstige incidenten is een vroegtijdige waarschuwing binnen 24 uur vereist, een melding binnen 72 uur en een eindrapport binnen één maand na de melding. Rapporten worden via het centrale meldingsplatform van ENISA doorgestuurd naar het coördinerende CSIRT en ENISA.

Is een SBOM verplicht, en in welk formaat?

Ja. Bijlage I, deel II, schrijft een SBOM voor in een gangbaar, machinaal leesbaar formaat dat ten minste de afhankelijkheden op het hoogste niveau omvat. De verordening noemt geen specifiek formaat; SPDX en CycloneDX zijn gangbare keuzes. De SBOM maakt deel uit van de technische documentatie en hoeft niet te worden gepubliceerd, maar autoriteiten kunnen erom verzoeken.

Wat zijn de sancties op grond van de Cyber Resilience Act?

Overtreding van de essentiële eisen of de verplichtingen in de artikelen 13 en 14 kan leiden tot boetes van maximaal 15 miljoen euro of 2,5% van de wereldwijde jaaromzet, afhankelijk van welk bedrag het hoogst is. Voor andere verplichtingen gelden boetes tot 10 miljoen euro of 2%, en voor misleidende informatie tot 5 miljoen euro of 1%. Micro- en kleine ondernemingen kunnen geen boete krijgen voor het niet naleven van de termijn van 24 uur voor vroegtijdige waarschuwing.

Bronnen

Ryland Deakin
Over de auteur
Lead Consultant, Cyvra · CISM · CompTIA Security+ · MCP

Ryland levert al meer dan twintig jaar programma's op het gebied van cyberbeveiliging, compliance en IT-beheer voor gereguleerde organisaties in het Verenigd Koninkrijk en Nederland. Bekijk volledig profiel

CRA-gereedheid

Wilt u uw CRA-blootstelling beoordelen?

Wij helpen fabrikanten, importeurs en distributeurs bij het classificeren van producten, het inrichten van CRA-meldingen, het opzetten van SBOM-processen en het voorbereiden op december 2027.

Praat met ons team Onze cyberbeveiligingsdiensten

Disclaimer: Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor algemene informatiedoeleinden en vormt geen juridisch, regelgevend of professioneel advies. Cyvra geeft geen garantie met betrekking tot de juistheid of volledigheid van deze inhoud, die mogelijk niet de meest recente ontwikkelingen op regelgevingsgebied weerspiegelt. Lezers moeten onafhankelijk juridisch en regelgevend advies inwinnen dat geschikt is voor hun specifieke omstandigheden. Cyvra aanvaardt geen aansprakelijkheid voor enig verlies dat voortvloeit uit het vertrouwen op deze inhoud.